म चोर हुँ भन्न त सकिनँ तर देखाएँ छोडेँ।
म चोर हो भनेर देखाउन सकिनँ तर लेखाएँ छोडेँ॥


म चोर भन्दै कराउन सकिनँ,
तर अरू चोर हुन् भनेर कराउन छोडिनँ॥
मलाई त चोरकै कथा लेख्न मन थियो,
तर के गर्ने, आफ्नै कथा लेख्न पनि सकिनँ॥
मेरो तस्बिर पत्रकारले पत्रिकामा छापिदियो,
म अरूलाई दोष लगाउँदै थिएँ, मेरो तस्बिर ‘चोर’ भनेर राखिदियो॥
‘चोर आयो, चोर आयो’ भनेर कराउँदै हिँड्थेँ,
त्यो चोर म नै हुँ भनेर कहिले भन्न सकिनँ॥
अन्ततः मनले स्विकार्यो आफ्नै छाया चोर हो ।
अब सत्य बोल्दा डर छैन, सत्यमै जोर हो॥
अन्धकारको नकाब च्यात्दै उज्यालोमा उभिएँ,
सत्यको आवाजमा अब म आफैँलाई देखेँ।
लेखक : कुल बहादुर कुलाल












